وقتی می گویم: برایم دعا کن یعنی کم اوردم

آدم‌ها چه بی‌هوا خود را بر سرت آوار می‌کنند

و با پتک‌های قضاوت

همان‌ها که قاضی بر میز می‌کوبد تا سرنوشتی را مختومه کند

ترا ویران می‌کنند

ترا محکوم به چیزهایی می‌کنند

که روحت خبر ندارد ؛ بدون هیچ حقی برای تجدید نظر خواستن...

بدون آنکه دعوتشان کرده باشی....

بدون آنکه آنان را بشناسی....

بدون آنکه قبلاً لحظه‌ای به درون خانه‌ی دلت آمده باشند

آدم ها.....آی آدم‌های روزگار

کاش می‌توانستم بفهمم شما را .....کاش!وای کاش