وقتی می گویم: برایم دعا کن یعنی کم اوردم

از زبان علی (ع)

در سوگ فاطمه(س)

غدیر اشک

آن شب به یاد صبر تو دریا گریستم

تنها تر از تمامی شب ها گریستم

بر بازوی کبود تو در آن شب غریب

چشم انتظار غربت فردا گریستم

دنیا اگر چه وسعت فکر تو را نداشت

تا وسعت تمامی دنیا گریستم

توفان وزیده بود به باغ محمّدی(ٌص)

هم ناله با غریبی گل ها گریستم

من کوه صبر بودم و در شهر مصطفی (ص)

تنها به سوگ « ام ابیها» گریستم

یک عمر جرعه جرعه دلم شد غدیر اشک

در لحظه های مرگ تو یکجا گریستم

دیوار خانه شاهد من بود بی صدا

بر پهلوی شکسته ی زهرا (ع) گریستم

سید فضل الله طباطبایی ندوشن (امید)

http://farhangnodooshan.blogfa.com/